ใส่ความเห็น

เริ่มจากคำว่า “ไม่ยอมแพ้”


14068089_509954505857221_5668654757107291411_n
9 ปีที่แล้ว….
เพื่อนผมคนนึง เลิกกับเมีย เกือบหมดตัว ไร้อนาคต

มีแค่ฝีมีผัดกระเพราที่อร่อยใช้ได้

มันกำเงินก้อนสุดท้ายไม่ถึง3หมื่น

ไปเดินหาเช่าห้องแถวเปิดร้ายขายอาหารตามสั่ง

ย่านมหาวิทยาลัยดังใน กทม

เดินหาทำเลอยู่10กว่าวัน…ไม่มีที่ว่าง

ทำเลดีๆไม่เคยมีเหลือถึงคนจน…

…………………………………………………………..

เพื่อนผมคนนี้เริ่มถอดใจ….เงินที่มีเริ่มหมดลงที่ละน้อยๆ

อยู่ๆวันนึงมันโทรมาขอให้ผมช่วย…ขนของให้

ผมไปตามคำขอร้องเพื่อน

มันบอกว่าใน5ปีมึงเห็นกู….ขี่เบ้นซ์แน่!!

ผมขนของไปให้มันที่แฟลตเก่าๆชั้นบนสุด

ไม่มีลิฟต์เดินอย่างเดียว….

มันบอกว่า….กูเดินหาที่ขายของจนเหนื่อย

กูเลยคิดได้…..

มันทำห้องเกือบทั้งห้องเป็นครัว

นอนข้างถังแก๊ส กินข้าวข้างเตา

ง่ายๆคือมันเช่าแฟลตเปิดร้าน….

คำถามคือ….มึงขายใคร???

………………………………………………………..

ถัดมาอีก1อาทิตย์มันชวนผมไปทำอาชีพเก่า

……….แจกใบบลิว

ขอความบนกระดาษที่มีขนาดเท่านามบัตรคือ…

หิวตอนไหนก็…โทรมา
ตามสั่ง35….ส่งถึงหน้าห้องใน10นาที!!
ฝากซื้อแป็ปซี่ก็ได้ ซื้อผ้าอนามัยก็เต็มใจ…ใช้จ็อดได้เลย

มันเอานามบัตรไปแจกนักศึกษาหน้ามหาวิทยาลัย

หอไหนที่ขึ้นได้มันไปเสียบทุกห้อง

หอไหนมันขึ้นไม่ได้…มันฝากใว้ที่หน้าเคาน์เตอร์

ยาม/พนักงานดูแลอพาร์ตเมนต์…มันขายให้กล่องละ25…

ลูกค้าอพาร์ตเมนต์หิวข้าว ยาม/พนักงาน…โทรหาแต่จ็อด!!

…………………………………………………………….

3เดือนผ่านไป……

จ็อดมีลูกน้องช่วยส่งข้าวกล่อง 5คน

ทีมงานช่วยในครัว3

จ็อดรับทำข้าวกล่องส่งกองถ่าย รับทำข้าวกล่องทั่วไป

มหาวิทยาลัยมีงานอะไร….ใครๆก็โทรหาจ็อด

ไม่มีหน้าร้านไม่มีทำเล ไม่มีอะไร มีแค่ใจที่…ไม่ยอมแพ้

รายได้จากการขายข้าวกล่องเดริเวอร์รี่ เดือนละเกือบ3แสน

ร้านค้าทั่วไปพากันงง ทำไมยอดขายกูตก….

………………………………………………………..

จ็อดเดินหาห้องเช่าจนเหนื่อจึงคิดได้

กรุงเทพเมืองร้อน….คนไม่อยากออกจากห้องแอร์

ใครหิวข้าวต้องออกมาร้าน

เด็กนักเรียน นักศึกษาส่วนใหญ่. ไม่อยากออกมา

แดดออกก็กลัวร้อน ฝนตกก็บ่นเปียก

นักศึกษาเอากันเสร็จต่างคนก็ต่างเหนื่อย

หิวแต่ขี้เกียจ….จ็อดเลยตอบโจทย์

………………………………………………………..

เปิดได้ไม่ถึงปีมีปัญหาร้องเรียนเรื่องกลิ่นและควัน

จ็อดโดนยกเลิกสัญญาเช่าห้องของเขา

ถึงตอนนี้….จ็อดไม่แคร์แล้ว

เขาไปเช่าห้องถัดไปอี2ซอย ทำเลไม่ดี ไม่มีแม้แต่หมาเดินผ่าน

แต่คนครึ่งหมาวิทยาลัยมี่เบอร์จ็อด

ใครหิวข้าวต่าง…..คิดถึงจ็อด

………………………………………………………………..

จากคนโดนเมียทิ้ง….ตอนนี้มีแต่ผู้หญิงอยากมาเป็นเมีย

จากคนเกือบหมดตัว ตอนนี้…..มีรถเบ้นซ์ขับจริงๆ

จากนอนข้างถังแก๊ซ กินข้าวข้างเตา

ตอนนี้บ้านเขาราคา….5ล้าน

จ็อด…..อาหารตามสั่งแบบส่งถึงเตียงในตำนาน

ไป กทม ไปเจอเขามา เลยนึกถึงว่า….เพื่อนคนนี้มีชีวิตที่เป็นประโยชน์

ความสำเร็จ…..ไม่ได้มีแค่เพียงหนทางเดียว

ความสำเร็จมีขนาด ตามความพยายาม……..

บทความโดย สิริทัศน์ สมเสงี่ยม
ภาพประกอบ google

ใส่ความเห็น

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: